این خانواده شرکت کفش خود را در طی انقلاب ایران از دست دادند. اما اکنون در ایالت جورجیا، سالانه ۲.۱ میلیون کفش تولید می­ کنند.

کفش ملی

میراث ایرانی، طراحی ژاپنی، و تعهد به تولید در آمریکا، نیروی محرکه سه دهه رشد این شرکت بوده­ است. اکنون اوکاباشی یا همان کفش ملی سابق پرچم سبز خود را به اهتزاز در می ­آورد.

زندگی بهمن ایروانی و دخترش سارا ایروانی، مسیر یکسانی را طی کرده ­است. هر دو در خانواده­ ای از کارآفرینان موفق متولد شدند، و در کودکی در شرکت تولید کفش والدینشان کار کردند؛ هر دو در انگلستان به مدرسه شبانه­ روزی رفتند و در کمبریج در رشته حسابداری تحصیل کردند؛ و هر دو مصمم بودند که کسب و کار خانوادگی را ادامه دهند.

اما بهمن هرگز جانشین پدرش نشد. پانزده ماه پس از آن­که به صورت تمام ­وقت به شرکت پیوسته بود، انقلاب ۱۹۷۹ (۱۳۵۷) در ایران، منجر به از دست رفتن شرکت تولید کفش خانواده شد که یک شرکت چندملیتی و دارای ۶۰ کارخانه بود. در زمان جانشین شدن سارا، اوضاع مناسب­ تر بود. سال گذشته، او مدیر عامل اجرایی اوکاباشی شد، که یک شرکت تولیدکننده صندل پلاستیکی و صندل لاانگشتی است، که در سال ۱۹۸۴ توسط بهمن تاسیس شد. در ماه مارس، او از جهت­ گیری تازه کسب وکار به سمت خط جدید تولید کفش­های سازگار با محیط زیست، تحت عنوان “اوک سوم”، رونمایی کرد.

اوکاباشی (که یک کلمه ژاپنی است و طبق گفته سارا، معنای مشخصی ندارد، اما مرتبط با سلامت است)، در بوفورد جورجیا و در ۶۰ مایلی شمال شرقی آتلانتا قرار دارد. بوفورد که زمانی به عنوان “شهر چرم” شناخته می­شد، سابقه تولید کفش نیز دارد؛ یک کارخانه بزرگ تولید کفش تا سال ۱۹۴۱ در آنجا فعالیت می­کرد و در طول جنگ جهانی دوم، برای خدمت به نیروی نظامی بازگشایی شد. اوکاباشی محوطه ­ا‌ی با مساحت ۱۰۰ هزار فوت مربع را در بر می‌گیرد، که توسط درختان یکپارچه، احاطه شده ­است. این همان ساختمانی است که در آن، بهمن با خوش­بینی و با توجه به شرایط، در دوران یک موج برون ­سپاری، کسب و کار خود را افتتاح کرد.

بهمن به شکلی فیلسوفانه می­گوید: “شروع با چنین ظرفیتی مثل این است که کت و شلواری بخرید که دو سایز برایتان بزرگ است. در طول زمان، اندازه آن می­شوید“.

  امروز، با توجه به این­که ۲۰۰ کارگر کارخانه، سالانه تقریباً ۱.۲ میلیون جفت صندل تولید می­ کنند، محیط سرشار از فعالیت است. محصولات از سه برند تشکیل شده­اند: خط تولید با پرچم اوکاباشی، که محصولات آن در داروخانه ­ها و برخی فروشگاه­ های تخصصی به فروش می­رسد (قیمت خرده­فروشی:ٓ ۲۰ دلار)؛ اوکا-بی، یک خط تولید گران­تر برای بوتیک ­ها و سوناها (بین ۳۰ تا ۶۰ دلار) و “اوک سوم” (۳۰ تا ۴۰ دلار)، که در حال حاضر، به صورت آنلاین موجود بوده و برای فروشگاه ­ها تولید می­ شوند.

اوکاباشی، یک برند سلامتی است. مشتری معمول آن، بالای ۴۰ سال سن دارد و دغدغه راحتی و سلامت پاهایش را دارد. بنابراین، سارا اوک سوم را برای جذب مشتریان متعلق به هزاره جدید ایجاد کرد، و یک مزیت را که تا مدت­ ها پنهان بود، در مرکز توجه قرار داد: اوکاباشی تقریباً از آغاز، سبز و سازگار با محیط زیست بوده ­است. سارا می ­گوید: “سازگاری شرکت با محیط زیست، چیزی نیست که تنها درباره اوکاباشی و اوکا-بی صادق باشد، اوک سوم شیوه من برای دعوت به اشتراک­ گذاری آن چه تاکنون انجام داده ­ایم، می ­باشد”.

راب والن، رئیس بخش خرید و عمده ­فروشی در فروشگاه “ساخت آمریکا”، اولین بار ۲۸ سال قبل هنگامی که در فروشگاه وول ورث کار می­کرد، با اوکاباشی روبه‌رو شد. او از زمان افتتاح فروشگاه زنجیره‌ای هفت طبقه­ای در سال ۲۰۱۰، محصولات اوکاباشی را در آنجا عرضه کرده ­است و آن صندل­ها، دائماً در میان ۵ کالای پرفروش “ساخت آمریکا” قرار دارند. والن می‌گوید: “ما تورهای اتوبوسی داریم که به فروشگاه ما می‌آیند. ما محصولات را به درون اتوبوس آورده و مدل ­های مختلف را نشان می ­دهیم و مردم به آنها علاقه مند می­شوند. در فروشگاه وول ورث، نسل قدیمی­تر، از آن کفش­ها می ­خرید، اما اکنون در جذب مشتریان جوان نیز بسیار موفق هستیم”.

انقلاب و تولدی دوباره

در ایران، خانواده ایروانی در زمینه تولید کفش، یک خانواده سلطنتی بودند. محمد ایروانی در سال ۱۹۵۸ شرکت کفش ملی را تاسیس کرد و آن را تبدیل به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان کفش در خاورمیانه نمود که ۱۰۰۰۰ نفر را در استخدام داشت و انواع محصولات را از چکمه کار گرفته تا کتانی و کفش کودکان، تولید می‌کرد. پسرش بهمن تا سن ۱۳ سالگی در آنجا کمک می­کرد و سپس برای تحصیل در مدرسه شبانه ­روزی، به انگلستان رفت. بهمن پس از تحصیل در رشته اقتصاد در کمبریج و کار در لندن به عنوان حسابدار عمومی گواهی ­شده، به ایران برگشت تا به صورت تمام ­وقت، به کسب و کار خانواده بپیوندد. آن موقع، سال ۱۹۷۷ بود.

کفش ملی

در فوریه ۱۹۷۹، حکومت پادشاهی سقوط کرد و دولت جمهوری اسلامی، “کفش ملی” را ملی کرد. خانواده ایروانی به انگلستان مهاجرت کردند. بهمن می‌گوید: “ما ۹۹ درصد از آنچه را که داشتیم از دست دادیم. ما برای مدت یک سال گریه کردیم و سپس تصمیم گرفتیم که یا باید بقیه زندگی خود را با نگاه به گذشته سپری کنیم و یا به آینده نگاه کنیم. ما تصمیم گرفتیم که به سمت جلو حرکت کنیم”.

ایروانی­ها که جذب حال و هوای رشد کسب و کار در دوران ریگان شده بودند، تصمیم گرفتند که دوباره در ایالات متحده از اول شروع کنند. آنها منطقه آتلانتا را به دلیل فرودگاه بین ­المللی آن در نظر گرفتند. با وام بانکی و باقیمانده سرمایه خانوادگی، بهمن در بوفورد زمین خرید و یک کارخانه راه ­اندازی کرد. او فناوری و فرآیندهای لازم را از شرکت‌های آلمانی، ایتالیایی و ژاپنی که زمانی با شرکت کفش ملی شریک بودند، وام گرفت. او می ­گوید: “این دقیقا زمانی بود که دلار قوی‌تر می‌شد و کسب وکار کفش به چین منتقل می‌شد. زمان وحشتناکی را انتخاب کرده بودیم“.

البته ایده آنها خوب بود. در آن زمان، در ایالات متحده صندل پلاستیکی ارزان بود و با هزینه کمی تولید می‌شد و توجه چندانی به راحتی و زیبایی آن نمی­شد. بهمن نوع پلاستیکی صندل­ های چرمی ژاپنی را با ضمیمه کردن مهره ­های انعکاسی خاصی در کف کفش، به منظور ماساژ و تحریک پا، تولید کرد. کفش­های اوکاباشی، با قیمت ۸ دلار برای خرده فروشی، چهار برابر رقبای خود قیمت دارند. اما بهمن می‌گوید: “این کفش مناسبی است که به تعادل صحیح و درست ایستادن کمک می‌کند و ویژگی ­های درمانی دارد”.

صندل­های پلاستیکی حتی با قیمت ۸ دلار، حاشیه سود کافی برای فروشگاه­ های بزرگ زنجیره ­ای کفش فراهم نکردند. بنابراین، بهمن بر داروخانه‌ها و سوپرمارکت‌ها متمرکز شد. “وال­گرینز” و CVS، در اوایل دهه ۱۹۹۰، فروش این برند را شروع کردند و میزان فروش آنها به نحو چشم­گیری بالا رفت. در سال ۲۰۰۶، شرکت خط تولید گران­تر اوکا-بی را راه ­اندازی کرد. بهمن می‌گوید: “اینها دو نقطه عطف بزرگ برای شرکت ما هستند. سومین کار این است که سکان را به دخترم منتقل کنم”.

سبز و سبزتر

سارا ایروانی به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی و فارسی مسلط است. تأثیر والدین ایرانی و سال­ها تحصیل و کار در اروپا، خود را در لهجه آهنگین او نشان می­دهد. او می­گوید: “واقعا آرزو می­کنم لهجه جنوبی داشتم. اگر هنگامی که درباره بوفورد صحبت می‌کنم، به نظر می­رسید که اهل اینجا هستم، بسیار بهتر بود”.

محل سکونت رسمی سارا در نیویورک قرار دارد، جایی که او آخر هفته ­ها را با همسرش، که در زمینه امور مالی کار می‌کند، می‌گذراند. سارا هر دوشنبه در ساعت ۴:۳۰ صبح بیدار می‌شود و به آتلانتا پرواز می­ کند. او معمولا دیروقت پنج شنبه باز می ­گردد. او می­ گوید “به نظر من خیلی مهم است که در جایی که کار انجام می‌شود، حضور داشته باشید”.

کار تولیدی بسیار شدید بوده ­است، زیرا سارا برنامه ­ای بلندپروازانه برای بالابردن فروش شرکت به میزان ۲۵ درصد در سال دارد. او برای دست­یابی به آن هدف، یک برنامه عرضه مستقیم تولید به مصرف راه­ اندازی کرده ­است تا ریسک موجودی مشتریان خرده ­فروشی را کاهش داده، کار خصوصی را افزایش، و فروش بین­ المللی را گسترش دهد. او همچنین، در حال احیای امور بازاریابی، استراتژی ایمیل و وب­سایت اوکاباشی می­باشد.

کفش ملی

اوک سوم، چالش بعدی شرکت است. این کفش ­های ظریف و کم ­حجم که دارای بندهایی به رنگ فلز هستند، توسط یک مجسمه­ساز کلاسیک طراحی شده­ اند. سارا انتظار دارد که مشتریان تقریباً نصف هواداران اوکاباشی سن داشته و اشتیاق شدیدی نسبت به محصولات سازگار با محیط زیست داشته باشند. سارا می­گوید: ” در دنیای کفش، صندل­ های لاانگشتی عادی، مثل نی هستند؛ تنها یک فصل استفاده شده و بعد به اقیانوس ریخته شده یا زیر خاک دفن می­ شوند. کفش ­های ما طوری طراحی شده ­اند که آن مشکل را حل کنند”.

سارا به فعالیت ­های سبز پایه­ ریزی­ شده توسط پدرش ادامه می ­دهد، از جمله تعهد نسبت به بازیافت ۱۰۰ درصدی. هر سه برند مشتریان را تشویق می ­کنند تا صندل های قدیمی خود را در عوض ۱۵ درصد تخفیف در خرید آینده، برای شرکت بفرستند. آنها امسال در مجموع، هزار پوند از این کفش­ها را بازیافت خواهند کرد. شرکت همچنین پسماندها را تصفیه می­ کند تا در محصولات جدید به کار بگیرد. تا حدود ۲۵ درصد از مواد به کار رفته در صندل­ ها، بازیافتی است.

اما اوک سوم از این هم فراتر رفته ­است و درصد مواد گیاهی خود را در همکاری با عرضه­ کنندگان یک نرم­ساز سویا (ماده افزودنی که سبب انعطاف­ پذیری صن دل­ها می‌شود) افزایش داده ­است و اکنون به سمت ارسال محصولات در ساک ­های کتان قابل ­استفاده مجدد، پیش می ­رود. سارا می­ گوید: “ما به صورت مداوم در حال بررسی مواد جدید هستیم که سبب می­شود کل تولیدات ما بیشتر با محیط ­زیست سازگار باشد”. بهبود محیط زیستی صورت گرفته در اوک سوم، در خطوط اوکاباشی و اوکا-بی نیز انجام خواهد گرفت.

به علاوه، سارا متعهد به زنجیره تولید کم کربن است. تقریبا تمام فروشندگان شرکت در جورجیا یا نزدیک به مرزهای ایالتی قرار دارند. این امر در خطوط تولید، یادآور پیام “ساخت آمریکا” است.

بهمن عقیده دارد تاکید بر جنبه سبز، مسیر هر سه برند را بهبود می ­دهد. او می‌گوید ما به شدت به جوان­ های متعلق به هزاره جدید، که آماده ­اند بسیار بیشتر از نسل من بر مبنای وجدان خود عمل کنند، مدیونیم”

اما سارا به یک دین دیگر توجه می‌کند. او می‌گوید: “من نبودم که به این پاسخ ­ها رسیدم. این کار پدر و پدربزرگم بود. کارهای سنگین را آنها انجام دادند و من از آنها بسیار ممنون هستم“.

در آپتک با سرگذشت کارآفرینان و تکنیک های آنها آشنا شوید.

منبع :مجله اینترنتی اینک – (https://www.inc.com)

اشتراک گذاری

1 نظر

  1. چنان میگی فرار کردن انگار میخواست از روشون تانک رد شه !! میخواست نره بمونه همین جا ادامه کار بده وقتی همچین کاری کرده به نظرت کارخونه رو میتونه از جاش بکنه ببره اونور آب ؟:)) سعی کردی برا سیاه نمایی اما خوب از اب در نیومده 🙂

پاسخ دهید

لطفا نظر خود را بنویسید
لطفا نام خود را اینجا وارد نمایید